Orange

Orange werd in 1163 tot vorstendom verheven en ontwikkelde zich tot een eigen politiek gebied met een parlement en universiteit. Het vorstendom bestond uit meerdere gebieden rond de stad en lag in een ingewikkeld politiek landschap tussen het Franse koninkrijk, het prinsdom Orange en omliggende gebieden. Daardoor was Orange meer dan alleen een Provençaalse stad: het was een afzonderlijke machtsbasis met eigen rechten en bestuur. In 1544 erfde Willem van Nassau het prinsdom van zijn kinderloos overleden neef René de Chalon. Karel V stond de erfenis toe onder voorwaarden: Willem moest aan het hof in Brussel worden opgevoed en katholiek worden grootgebracht. Vanaf dat moment werd hij prins van Orange en ontstond de dynastieke verbinding die later de naam Oranje-Nassau zou dragen. De stad werd beheerst door het kasteel van de prinsen op de Colline Saint-Eutrope. Deze versterkte residentie keek uit over de stad en het dal van de Rhône. In de zestiende eeuw wisselden periodes van gebruik en verval elkaar af, mede door de godsdienstoorlogen. De grote citadel die later met Maurits van Nassau werd verbonden, dateert vooral uit de zeventiende eeuw en mag niet zonder aanpassing als zestiende-eeuwse omgeving worden weergegeven.