Inname van Hulst

Hulst lag in een landschap van polders, dijken, waterlopen en versterkte toegangen. De ligging maakte de stad moeilijk te benaderen, maar gaf haar tegelijkertijd betekenis als militair en logistiek steunpunt. Voor Maurits was Hulst een mogelijkheid om de Spaanse bewegingsruimte in het zuidwestelijke grensgebied te verkleinen. Het Staatse leger voerde in september 1591 een operatie uit waarbij landmacht, artillerie en de toegang over het water een rol speelden. Na het beleg kwam Hulst op 25 september in Staatse handen. De inname paste in dezelfde strategie als de veroveringen van Zutphen en Deventer: een belangrijke plaats innemen en vervolgens gebruiken als onderdeel van een groter netwerk van steunpunten. De verovering van Hulst was niet definitief. Spanje wist de stad in 1596 opnieuw in te nemen. Daardoor laat Hulst ook zien dat een militaire overwinning niet automatisch betekende dat de nieuwe machtsverhouding blijvend was. De stad bleef in de jaren daarna een belangrijk strijdpunt in de oorlog.