Maurits’ veldtocht van 1591

Na de eerdere versterking van het Staatse bestuur richtte Maurits zich in 1591 op een reeks belangrijke steden en vestingen. De veldtocht was geen afzonderlijke veldslag, maar een samenhangende reeks operaties in het oosten en zuiden van de Nederlanden. Zutphen vormde het begin van de campagne, waarna Deventer, Knodsenburg, Hulst en Nijmegen aan bod kwamen. Voor deze operaties waren verschillende onderdelen van het leger nodig. Infanterie en ruiterij moesten de steden omsingelen, artillerie moest muren en poorten onder druk zetten en ingenieurs legden schansen, bruggen en andere verdedigingswerken aan. Een ingenomen stad moest vervolgens worden bezet en bevoorraad. Vooral de controle over rivieren, wegen en vestingen maakte het mogelijk om de volgende stap van de veldtocht voor te bereiden. De successen van 1591 veranderden de machtsverhoudingen in de oorlog. Spanje beschikte nog steeds over grote legers, geld en garnizoenen, maar moest steeds vaker reageren op Staatse aanvallen. Maurits bewees dat een goed voorbereide reeks operaties meer kon bereiken dan één geïsoleerde overwinning. De veldtocht vormde daarmee een belangrijk moment in zijn ontwikkeling tot zelfstandig militair leider.