Gebeurtenis
Unie van Utrecht
29 januari 1579
In januari 1579 verbonden verschillende noordelijke gewesten en steden zich nauwer in de Unie van Utrecht. Zij spraken af gezamenlijk weerstand te bieden aan de Spaanse koning en belangrijke zaken als oorlog en verdediging samen te regelen. De Unie vormde een fundament voor de latere Republiek, maar was nog geen onafhankelijkheidsverklaring of officiële Nederlandse staat.

29 januari 1579
Historische context
De aanleiding voor de Unie van Utrecht lag in de groeiende verdeeldheid na de Pacificatie van Gent. De samenwerking tussen de gewesten was onder druk komen te staan door religieuze tegenstellingen, regionale belangen en het Spaanse offensief onder leiding van Parma. In het zuiden sloten Artesië en Henegouwen zich aan bij de Unie van Atrecht en zochten zij toenadering tot Filips II. De noordelijke gewesten besloten hun samenwerking juist te versterken.
Op 23 januari 1579 sloten onder meer Gelre en Zutphen, Holland, Zeeland, Utrecht en de Ommelanden een overeenkomst. Zij beloofden elkaar militair bij te staan en gezamenlijk belastingen te heffen voor de verdediging. Besluiten over oorlog, vrede en belastingen moesten gezamenlijk worden genomen. Tegelijkertijd behielden de gewesten hun eigen bestuur en belangrijke delen van hun zelfstandigheid. Ook werden afspraken gemaakt over religieuze aangelegenheden.
Op 29 januari 1579 werd de inhoud van de Unie officieel bekendgemaakt. Later sloten meer meer steden en gewesten zich aan. De Unie was aanvankelijk bedoeld als tijdelijk militair bondgenootschap tegen Spanje, maar kreeg in de praktijk een veel grotere betekenis. Zij vormde een bestuurlijke basis voor de noordelijke gewesten, zonder dat daarmee al een zelfstandige Republiek was ontstaan.
Gebeurtenis
Historische betekenis
De Unie van Utrecht was een belangrijk fundament van de latere Republiek der Verenigde Nederlanden. De aangesloten gewesten werkten voortaan structureler samen op het gebied van oorlog, verdediging en buitenlandse betrekkingen, terwijl zij hun eigen bestuur behielden. De overeenkomst markeerde bovendien de groeiende politieke scheiding tussen noord en zuid. Toch moet de Unie niet worden voorgesteld als het officiële ontstaan van Nederland: dat proces verliep geleidelijk en bleef nog lange tijd onzeker.





