Oorlog

Oorlog was in de zestiende-eeuwse Nederlanden voortdurend aanwezig. De strijd tussen het Habsburgse gezag en de opstandige gewesten bestond niet uit één aaneengesloten reeks veldslagen, maar uit belegeringen, veldtochten, schermutselingen, machtswisselingen en gewelddadige uitbarstingen. Steden werden versterkt of aangevallen, legers trokken door het landschap en bestuurders probeerden hun gebieden onder controle te houden. Maar oorlog speelde zich niet alleen af tussen vorsten, bevelhebbers en soldaten. Voor gewone inwoners betekende oorlog vaak honger, ziekte, vlucht, plundering en verlies van huis en bezit. Dorpen konden worden verwoest, handelsroutes stilgelegd en landbouwgronden onbruikbaar gemaakt. Ook steden die zich verzetten, moesten zware offers brengen om hun muren, geloof en politieke keuzes te verdedigen. Binnen dit thema volgen we de militaire en menselijke kanten van de Nederlandse Opstand. We kijken naar de belangen van Filips II, de Spaanse bevelhebbers, Willem van Oranje, de Watergeuzen, stedelijke besturen en de vele mensen die tussen beide kampen terechtkwamen. Van de eerste gewapende acties en de inname van steden tot langdurige belegeringen en de inzet van water als wapen: oorlog vormde niet alleen het verloop van de Opstand, maar ook de politieke en maatschappelijke toekomst van de Nederlanden.